تبلیغات
گشت وگذار در محیط پیرامون - مطالب اسفند 1395
 
گشت وگذار در محیط پیرامون
دوشنبه 30 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب
ای سال کهنه الهی بری دیگه بر نگردی
الهی سایه شوم مرگ و مریضی ونکبت وبدبختی رو از سر مردمان سرزمین من برداری
 و سریعتر باخودت ببری
الهی امان بدی بلافاصله بعد از رفتن تو ای سال قدیمی،
سال جدید با کوله بار تمام نشدنی وسرشار از سلامتی
برکت، خوشی،شادی،سلامتی ،وفور نعمت،
ثروت وگنج بی انتها شامل مجموعه ای از همه آرزوهای خوب را
برای تمام مردم سرزمینم بهمراه داشته باشد

برای تو خواننده این متن از همه وجودم آرزوی بهترینها را دارم





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب
کوهنوردی یک روش زندگی است. روشی که در آن یک سیب بین همه اعضای گروه تقسیم می شود. روشی که در آن قوی ترین عضو گروه به پای ضعیف ترین راه می رود. راهی که رقابت ندارد. به رهروانش حقوق نمی دهند و ایشان را نیازی به سوت وکف مشوقان درقله نیست. ناجی بی منت یکدیگرند.گروه می سازند تا دل جوانان را به سنگ بند کنند تا به ننگ بند نشود .مزدشان معراج روح است و تشویقشان نوازش باد. قانونشان عشق است و قانون گذارشان معشوق.
عشق به طبیعت، عشق به زندگی است و زندگی تجلی عشق است و مرگ آنجاست كه عشق نیست. كوهنوردی عشق به طبیعت است و عشق به طبیعت، ورزش ما نیست، باور ماست، زندگی ماست. به راستی که کوهنوردی فقط ورزش نیست، کوهنوردی یک روش زندگی است.
(سر ادموند هیلاری ـ اولین فاتح قله اورست)





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


وقتی به مهمانی کسی دعوت هستیم هیچوقت دست خالی نرویم. حتی اگر بارها و بارها میزبان ما بوده است.

خوب است هر بار هدیه کوچکی برای آنها ببریم. لزومی ندارد حتماً هزینه زیادی برایش بپردازیم. یک کتاب، یک شاخه گل، یک عروسک کوچک برای فرزندشان ... هدیه هرچقدر ساده تر و صمیمانه تر بهتر. چون قرار نیست طرف مقابل را معذب کنیم و وارد مسابقه بی پایانی بشویم که هر دفعه هدیه گران تری را به همدیگر تحمیل کنیم.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


 یکی از عادت های ما ایرانی ها که هر بار با آن برخورد می کنیم آزارمان می دهد اما خودمان هم آن را انجام می دهیم "اصرار کردن" است. 

اصرار برای شیرینی گرفتن بعد از موفقیت یک دوست، اصرار به میهمان برای غذای بیشتر خوردن، اصرار به تعارف کردن در هنگام ورود و خروج جلوی در آپارتمان و آسانسور، اصرار ... 

می گویند ادب، زیادی اش بی ادبی است. اصرار بی اندازه روی هر موضوعی هم نشانه ادب و نزاکت نیست بالعکس به شدت اعصاب فرسا و آزاردهنده است. سعی کنیم در روابط اجتماعی کمتر اصرار کنیم.    




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


 خیلی ها که عاشق این سرزمین هستند دوست دارند فرصتی پیش بیاید و نشان دهند که تا چه اندازه حاضرند برای سرزمین مادری شان با تمام وجود قدم بردارند.

منتظر رخ دادن هیچ اتفاق بزرگی نباشید. خاموش کردن یک لامپ اضافه، بستن شیر آبی که چکه می کند، بوق نزدن در جایی که نیاز نیست، خاموش کردن تلویزیون وقتی نگاهش نمی کنید و ... هر کدام از این ها گامی کوچک اما موثر است. فقط تصور کنید هر روز هر ایرانی یک گام کوچک و هوشمندانه بردارد آن وقت روزی 80 میلیون کار خوب خواهیم داشت. هشتاد میلیون قدم برای سرزمین مان ایران.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


هنگامی که برای خرید به سوپر مارکت می رویم حتماً منتظر بمانیم تا نفرات قبل از ما اول حساب کنند بعد نوبت به ما برسد.

این رفتار را در مقابل کودکان با دقت بیشتری انجام بدهیم. آنها نگاه می کنند و یاد می گیرند. حتی اگر فروشنده تعارف کرد که کار ما را زودتر انجام بدهد بگوییم که بعد از آن کودک آمده ایم و اولویت با اوست.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


  «من هم مثل خودش جوابش رو دادم». « من هم مثل خودش پیچیدم رو دستش»!، « من هم مثل خودش آشغالا رو پرت کردم توی جوب جلوی خونه اش»، ... 

این جملات را حتی اگر خودمان نگفته ایم، از دیگران شنیده ایم. یک مقابله به مثل در مقابل یک بی فرهنگی. در مقابل کسی که آداب رفتار اجتماعی ندارد. اما این کار را نکنیم. شخصیت خودمان را تنزل ندهیم و خودمان را تا سرحد کسی که فرهنگ شهرنشینی ندارد حقیر نکنیم.  

یادمان نرود بی فرهنگی دیگران، هرگز توجیهی برای بی فرهنگی ما نیست. 




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


حادثه پلاسکو یکبار دیگر نشان داد ما مرز میان «همدردی» و «درد پراکنی» را نمی دانیم. بسیاری از شهروندان در شبکه های مجازی برای نشان دادن اندوه شان از این ماجرا عکس های تلخ و جانگزا را مدام دست به دست کردند.

این کار پخش کردن اندوه است. حال شما با دیدن آن عکس بد شده و چه دلیلی دارد حال دوست دیگری را با آن بد کنیم؟ این موضوع منافاتی با اطلاع رسانی و انتشار اخبار درست ندارد. اما در انتشار خبرهای تلخ و عکس های تلخ تر با احتیاط برخورد کنیم و فراموش نکنیم به خاطر این کار کسی مدال به ما نمی دهد.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


 در فرهنگ ایرانی اصولاً آنقدر که به گفتار و واژه ها دقت می شود کمتر در مورد حرکات بدن یا آنچه بادی لنگویچ گفته می شود دقت می کنیم و ظرافت هایش را در نظر می گیریم.

هیچ وقت در یک جمع برای نشان دادن کسی، انگشت مان را به طرف او دراز نکنیم. رفتار مودبانه ای نیست. می توانیم بگویم: همون آقایی که ردیف سوم نشسته و گلدان کنارشه. 

یا یک نشانه در مورد لباسش یا حتی ظاهرش را آرام به بغل دستی مان بگوییم. اما نشان دادن با انگشت اشاره که حتی در میان برخی از مدیران ارشد هم دیده می شود را در جمع های خودمانی هم تکرار نکنیم.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


وقتی رانندگی می کنیم خوب است با فاصله بیشتری از افراد پیاده ای که از خیابان رد می شوند توقف کنیم. بخصوص اگر کودک، زن، یا مردهای مُسن باشند. این کار به آنها حس آرامش و امنیت بیشتری می دهد. با این کار به آنها نشان می دهیم که برایشان احترام قائل هستیم. یادمان نرود که اول انسان روی کره زمین قدم گذاشت بعد خودروها! یعنی انسان بر خودرو مقدم است.

اگر عابر پیاده هستیم سعی کنیم همه وقت و از همه جای خیابان ها رد نشویم. رد شدن از محل عبور عابر پیاده یا استفاده از پل هوایی نشان دهنده آن است که ما برای سلامت خودمان ارزش قائل هستیم. اگر راننده ای به احترام ما توقف می کند تا رد شویم، به او لبخند بزنیم یا به نشانه تشکر دستی تکان بدهیم. این قدردانی ما باعث می شود او برای تکرار این رفتار تشویق شود.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 5 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


 به لطف مدیریت درخشان مدیران پرتلاش هر روز بر تعداد کودکان کار داخلی و خارجی که سر چهارراه ها اسپند دود می کنند، دستمال کاغذی می فروشند، شیشه ماشین ها را به زور تمیز می کنند و ... اضافه می شود. 

اگر فکر می کنید این بچه ها اعضای باند هستند و کارفرما دارند و نباید به آنها پول بدهید تصمیم شماست که ممکن است درست باشد اما توی ماشین تان همیشه خوراکی بگذارید. بیسکویت، میوه و چیزهایی مثل این. به آنها بدهید. می خورند و به کافرمایشان نمی دهند. آنها اندازه کافی گرفتار مصیبت روزگار شده اند، حداقل گرسنه و مصیبت زده نباشند. 




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 5 اسفند 1395 :: نویسنده : رضا ثاقب


وقتی در صف خودپراز بانک هستیم همیشه به احترام کسی که قبل از ما در حال دریافت وجه یا انتقال و ... است، یک قدم عقب تر بایستیم. 

این رفتار بسیار ساده را بسیاری رعایت نمی کنند. مدام سرک می کشند و احساس ناامنی به ادم می دهند. ما از این دسته افراد بی مبالات نباشیم. به دیگران حس خوب امنیت بدهیم.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :